Transport lotniczy odgrywa kluczową rolę w globalnym systemie gospodarczym, społecznym i politycznym. Jest nie tylko jednym z filarów globalizacji umożliwiającym szybki przepływ osób, towarów i usług, ale również sektorem szczególnie podatnym na zakłócenia spowodowane czynnikami zewnętrznymi - geopolitycznymi, regulacyjnymi, ekonomicznymi czy środowiskowymi. Pandemia COVID-19 unaoczniła w bezprecedensowy sposób skalę tej wrażliwości, ale jednocześnie pokazała, że branża potrafi adaptować się i odbudowywać dzięki elastyczności, wsparciu regulacyjnemu i wdrażaniu innowacji.
W tym kontekście coraz większego znaczenia nabiera koncepcja odporności transportu lotniczego (air transport resilience), rozumiana jako zdolność do utrzymania ciągłości działania oraz adaptacji do warunków kryzysowych, oraz idea zielonej transformacji, która wyznacza nową ścieżkę rozwoju sektora w dobie wyzwań klimatycznych.
Cel badawczy monografii polega na określeniu uwarunkowań odporności transportu lotniczego w kontekście zielonej transformacji, a także na identyfikacji synergii pomiędzy odpornością sektora a wdrażaniem zasad zrównoważonego rozwoju. Autorzy starają się wykazać, że skuteczne łączenie obu tych perspektyw jest warunkiem długoterminowej stabilności i konkurencyjności transportu lotniczego.
Monografię podzielono na trzy integralne części:
Część I przedstawia funkcjonowanie światowego transportu lotniczego, jego uwarunkowania rozwoju, wpływ globalnych kryzysów - w tym pandemii COVID-19 oraz ewolucję relacji biznesowych i modeli działalności przedsiębiorstw.
Część II koncentruje się na odporności wobec zagrożeń globalnych, definiując specyfikę tego pojęcia i rolę zrównoważonego rozwoju jako narzędzia budowania odporności. Szczególne miejsce zajmuje tu opis regulacji międzynarodowych dotyczących zielonej transformacji.
Część III poświęcona jest portom lotniczym, ich roli w procesach ESG, przykładom wdrażania prośrodowiskowych rozwiązań oraz analizie gotowości polskich portów do sprostania wyzwaniom zielonej ery. Zwieńczeniem jest zestaw rekomendacji praktycznych.
Przyszłość globalnego transportu lotniczego będzie kształtowana przez transformację ekologiczną, cyfryzację oraz rozwój zrównoważonych paliw lotniczych (SAF). Wymogi dekarbonizacyjne i rosnące oczekiwania społeczne wobec redukcji emisji i hałasu wymuszają innowacje technologiczne oraz strategiczną współpracę wszystkich uczestników łańcucha wartości sektora.
